Rovaniemi  

Ondanks het uitzicht is Rovaniemi een zeer oude stad. De geschiedenis gaat 8000 jaar terug. Duizenden jaren was het slechts een rustplaats voor jagers, vissers en handelaars. Vanaf de 11de en de 12de eeuw was het permanent in het landschap gezeteld. En in het begin van de 20ste eeuw begon de stad te groeien als administratief, cultureel en commercieel centrum van de provincie Lapland (Lappi).

Het moderne uitzicht is te wijten aan WOII. Tijdens deze oorlog is geheel Rovaniemi vernietigt. Het reconstrueren begon in 1946 door de beroemde Finse architect Alvar Aalto. Sommige van de belangrijke gebouwen zoals het stadhuis, het Laplandhuis en de bibliotheek zijn door hem ontworpen.

De centrale ligging aan de 2 belangrijke rivieren maakt Rovaniemi een natuurlijk centrum voor Fins Lapland. De langste rivier in Finland: Kemijoki verbindt de stad met de zee. De bouw van wegen begon rond 1850 en de eerste spoorweg lag er in het begin van de twintigste eeuw. Vandaag heeft Rovaniemi een zeer drukke luchthaven. In 1996 bereikte het aantal passagiers 260.000.

In de laatste decennia is Rovaniemi een drukke actieve stad geworden. De bevolking va het Rovaniemi-district is 57.000 waarvan er 35.000 mensen in de stad zelf leven. In dit district leeft 5% van de primaire sector, 18% van het verwerken van goederen en 77% van de diensten. De meerderheid van de mensen die in de diensten werken worden door de staat of het stadsbestuur tewerkgesteld. Wegens de recente economische ontwikkeling is het aantal beschikbare jobs vermeerderd wat een nieuws steun is voor heel de regio. Een van de snelst ontwikkelde sectors is het toerisme.

Sinds 1920 heeft toerisme een grote rol gespeeld in de ontwikkeling van de stad. In vroegere dagen brachten manifestaties zoals Rovaniemi markt mensen van heel Finland en Noord-Scandinavië naar de stad. De hoofdredenen om naar deze markt te komen is om goederen te ruilen. Er zijn enkele films en liederen gemaakt over de markt. De vele legenden en verhalen niet vergeten die verbonden zijn met de houthakkers en goudzoekers. Deze markt wordt nog steeds om de 3 jaar gehouden. Nu zijn de belangrijkste gebeurtenissen de Artic-rally, het noorderlicht festival, Ounasvaara Winter Spelen, Jutajaiser Folklore Festival en verschillende feesten en attracties rond kerstmis. Rond 500.000 toeristen komen elk jaar naar naar Rovaniemi. De meeste toeristen komen uit het buitenland (52%). De meeste komen uit Duitsland, Rusland, Frankrijk, Nederland en Spanje.

De Samen of de Lappen  

De Lappen worden zelf liever Samen genoemd. Er wonen niet meer dan 5000 Samen in het reusachtig gebied bij de poolcirkel. De laatste tijd zijn er ook veel inwijkelingen in Lapland gaan wonen. Maar de bevolking van Lapland leeft nog altijd zeer verspreid.
Tot in de vorige eeuw waren het nog nomaden. Ze vergezelden de rendieren tijdens hun lange tochten door de bossen en toendra's. Ze volgden echter hun kudden, terwijl andere nomaden hun kudden leiden. Ze woonden in tenten die erg veel leken op de tipi's van de Noord-Amerikaanse indianen. Rendieren vormen nog steeds de belangrijkste vorm van inkomsten voor de Samen. Maar ze blijven nu wel op dezelfde plaats wonen. Ze zetten hun dieren op weiden. Ze gebruiken nu ook vaak sneeuwscooters in plaats van rendieren om hun sleeën te trekken.

Wanneer de meren bevroren zijn, beginnen in Lapland de rendierkoersen. Vroeger ging het om wedstrijden tussen sleeën die getrokken werden door een of meerdere rendieren. Nu gaat het er helemaal anders aan toe. De dieren moeten een afstand van 1 of 2 kilometer afleggen. Ze rennen ontzettend hard en veel mensen wagen een gokje. In de namiddag wordt de overwinnaar van de finale uitgeroepen tot de "koning der rendieren". Daarna wordt een glas gedronken tegen de kou.

De typische kleren van de Samen moesten hen beschermen tegen de kou. De dikke muts diende in de winter als bivakmuts. in de zomer gebruikte men ze als masker om te kunnen slapen in de middernachtzon. Nu hebben de Samen echter een anorak en andere Westerse kleren ontdekt.

Lang geleden werden de Samen door missionarissen tot het christendom bekeerd. Toch bleven velen net als hun voorouders geloven dat dieren een ziel hebben. Ze aanbidden beren en witte rendieren, maar ook de zon, de maan en andere natuurverschijnselen. Dat wordt animisme genoemd. Er bestaan zelfs nog een paar priesters of sjamanen die deze godsdienst doorgeven. Ze worden door sommigen als tovenaars en door sommigen als genezers bezien.